Форум | Холбоо барих
Блог хайлт:

dadido diary

Залхуу

Хашаандаа хоолоо идэнгээ уулын орой ширтэж суух нь жаргал юм даа.  Бороо хур, газрын гарц, сонгууль, өнөө маргааш алс хэтийн амьдрал гээд олон л юм бодогдоно.  Өсгий жоохон эмзэг байгааг ч хэлэх үү босохоосоо заримдаа төвөгшөөнө.  Худаг руу усанд явах хооронд айлуудын хашааг харахад гоц гойд өөрчлөгдсөн юм ер алга.  Газрын овон товонгоос болж түжигнэх канистрийн чимээ, гудамжны цаана хааз авч байгаа машины дуу хоёроос өөр юм үл дуулдана.  Яг энэ мөчид дотор газрын хүмүүсийн тухай сүрхий юм бодогдлоо.  
Бууц.  Гудамжинд байжил байдаг тэр бууцны овоолго хэдэн жил ч юм байжил байгаа.  Хог биш учраас хогны машин тоож ачихгүй.  Байсаар л.  Ажлын шаардлагаар хотын захын хороолол руу явах зуур автобус, унааны цонхоор айлуудын хашаанаас өөр юм үл үзэгдэнэ.  Сайхан тохижилт, цэцэрлэгтэй цэмцгэр хашаа ер нь ховор доо.  Хашаа нь зэрлэгээр дүүрч, хашааны буланд элдэв зүйл хөглөрөх нь элбэг.  Нэг айлыг лав мэдэх юм.  Хашаан доторх нурсан барилгын хог нь лав л жил боллоо.  Ажаад байхад дэлгүүр, приус, портертой под хийсэн айл.  Сайлахаасаа муулах нь илүүтэй дотор газрын хүмүүс бидний оронд байсан бол яах байсан бол гэж бодогдоно.  Лав л хашаагаа зэрлэгээр дүүргэж, үнэгүй бордоо бууцыг гудамжинд хаяхгүй л байх.  Улсаараа залхуу хүмүүс юм даа бид.  Би ч тэдний нэг.  Харин та?

бичсэн: dadido | төрөл: 2016-5-21 өдөр 10:18
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (0) | Сэтгэгдэл бичих

Залхуу

Хашаандаа хоолоо идэнгээ уулын орой ширтэж суух нь жаргал юм даа.  Бороо хур, газрын гарц, сонгууль, өнөө маргааш алс хэтийн амьдрал гээд олон л юм бодогдоно.  Өсгий жоохон эмзэг байгааг ч хэлэх үү босохоосоо заримдаа төвөгшөөнө.  Худаг руу усанд явах хооронд айлуудын хашааг харахад гоц гойд өөрчлөгдсөн юм ер алга.  Газрын овон товонгоос болж түжигнэх канистрийн чимээ, гудамжны цаана хааз авч байгаа машины дуу хоёроос өөр юм үл дуулдана.  Яг энэ мөчид дотор газрын хүмүүсийн тухай сүрхий юм бодогдлоо.  
Бууц.  Гудамжинд байжил байдаг тэр бууцны овоолго хэдэн жил ч юм байжил байгаа.  Хог биш учраас хогны машин тоож ачихгүй.  Байсаар л.  Ажлын шаардлагаар хотын захын хороолол руу явах зуур автобус, унааны цонхоор айлуудын хашаанаас өөр юм үл үзэгдэнэ.  Сайхан тохижилт, цэцэрлэгтэй цэмцгэр хашаа ер нь ховор доо.  Хашаа нь зэрлэгээр дүүрч, хашааны буланд элдэв зүйл хөглөрөх нь элбэг.  Нэг айлыг лав мэдэх юм.  Хашаан доторх нурсан барилгын хог нь лав л жил боллоо.  Ажаад байхад дэлгүүр, приус, портертой под хийсэн айл.  Сайлахаасаа муулах нь илүүтэй дотор газрын хүмүүс бидний оронд байсан бол яах байсан бол гэж бодогдоно.  Лав л хашаагаа зэрлэгээр дүүргэж, үнэгүй бордоо бууцыг гудамжинд хаяхгүй л байх.  Улсаараа залхуу хүмүүс юм даа бид.  Би ч тэдний нэг.  Харин та?

бичсэн: dadido | төрөл: 2016-5-21 өдөр 10:18
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (0) | Сэтгэгдэл бичих

Соёлтой байлдаан

Бага байхдаа байлдаантай киноны хобби байлаа.  Рэмбо бол амьдралгүй, оросын кино амьдралтай байлаа.  Чөлөөлөлт бол лут шүү дээ. Кинон дээр  XVIII  зууны дайнууд өөр хоорондоо харж зогсож байгаад л буудалцдагшд.  Тэр чинь аймаар том нэг юм байна.
     Дайн гэдэг үзэл санааны зөрчилдөөнийг арилгах эцсийн хэрэглүүр байжээ гэж дээр үед.  Хоёр тал дайтлаа.  Нэг тал нь ялагдлаа.  Ялагдлаа хүлээн зөвшөөрч бууж өгч тугаа бөхийлгөлөө, буу сэлмээ өглөө, гарын үсэг зурлаа.  Тэглээ гээд хүний амьдрал үргэлжилдэгээрээ л үргэлжилнэ.  Монгол Хятад хоёр, Франц Герман хоёр хоорондоо хичнээн ч байлдав.  Тэглээ гээд аль нэгнээ соёлын хувьд хүлээн зөвшөөрч л байсан.  Оршихуйн хувьд хүлээн зөвшөөрч байгаа хэрэг.  Хичнээн дайсан байсан ч гэсэн үндэстэн гэдэг утгаар нь хүндэтгэлтэй хандаж байжээ.  Ийм ч учраас атомын бөмбөгийг хориглоод байдаг биз.  Өнгөрсөн жил Украйнд дайн болов.  Юутай ч хоёр тал жинхэнэ соёлт европ чанарыг гаргаж байлдлаа.  Олзлогдогсодоо солилцлоо, хүмүүнлэгийн коридор гаргалаа.  Үүнээс илүү яахав дээ дайтаж байгаа хоёр тал.  Дайныг там болгодог хамгийн хортой зүйл бол партизаны дайн.  Сүрэг дээрэмчидээс бараг ялгаагүй. Орос, Въетнамчууд партизаны дайнаар ялсан гэж маргах л байх.  Гэхдээ дангаараа ялалт авчирдаггүй бөгөөд яваандаа улс үндэстнээрээ тоглочихдог гэмтэй.  Сонгодог жишээ нь Афганистан, Ирак.  Хэрвээ  Германчууд дайны дараа партизаны дайн өрнүүлсэн бол гээд төсөөлөөд үздээ.  Бууж өгөх, өгөхгүйн үр нөлөө их юм даа.  Чехословак Германд бууж өгсөн тулдаа Прага хотод Hollywood ийн зураг авалт тасардаггүй байх.                                                                                                                                                                                                Зэвсэгт тэмцэлд орж байгаа аль аль талуудад наад захын шаардлага бол захирах, захирагдах ёс, бага ч атугай хүмүүнлэгийн үнэр.  Өнгөрсөн өвөл гаргасан ISIS ийн харгис үйлдлийг Аль Кайда буруушааж л байв.  Шашны зарим зүйлийг зөрчжээ гэж.  2010 онд Пакистанд үеэр болоход Аль кайда тусламж үзүүлж, бас уриалж байв.  Өнгөрсөн жил санагдаж байна Талибанчууд америкийн олзны цэргийг өөрийн олзлогдсодоор солиж л байв.  Энэ талаараа Хамас, Хезболла хоёр тэргүүн эгнээнд юм уу даа.  За тээд энэ нийтлэлээр дайныг магтан дуулах гэсэнгүй.  Гол нь хүн төрөлхтөн, хүмүүс бид нар хэл амаа ололцвол аливааг шийдэж чадна гэж.  Нэг сайхан нартай өдөр талууд хэлэлцээрийн ширээний ард суух нь тодорхой.  Эцэст нь ялагдлаа хүлээн зөвшөөрнө гэдэг ухаантай үндэстний зан юм даа.  


бичсэн: dadido | төрөл: 2015-11-16 өдөр 05:45
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (1) | Сэтгэгдэл бичих

90 ээд оны зан

 Төрийн албанаас гарч хувийн хэвшил гэдэг зүйлд хөл тавиад 2 жил болж байна.  Хоёр ч компанид ажиллаж ашиг сонирхлыг нь хамгаалах гэж гутлаа эргэтэл алхаж, хөлсөө цувтал явсан даа.  Даан ч бусдын хөдөлмөрийг үнэлдэггүй хүмүүстэй таарсан нь азгүйтэл байсан гэх үү дээ.  Нэгэнд нь бүр арай дэндүү доромжлуулж салсан.  Саяхан нэг компанид үйлчилгээ үзүүлэх гээд гэрээ энэ тэрээ байгуулаад урьдчилгаагаа нэхтэл өөдөөс хэдэрлэв.  Би ч хэдэрлэсэн.  Бусдад доромжлуулсан сэтгэл маань зад татсан байх.  Гэлээ ч бүдүүлэг зан гаргасан нь буруу л даа.  
Бусдын хөдөлмөрийг шулсан, үнэгүйдүүлсэн хүмүүс монголоор нэг.  Тэгснээ монголчууд залхуу, архичин гээд л баахан л юм ярина.  Ярих юм бол дэлхий даяараа архичин.  Яагаад монгол залуус гадаадад хөдөлмөрлөөд сайхан амьдарч чаддаг юм бэ.  Бизнес эрхэлж буй хүмүүс үүрэг, төлбөрөө луу унжих нь бараг зарчим болчихож.  500 мянган төгрөгний авлагаас 400 мянгыг нь авбал их юм.  Үлдсэнийг март.  Ердөө л ийм зарчим.  Ийм байхад энэ оронд чинь хэн итгээд хөрөнгөө оруулах юм бэ.  Адгын тэнэг л монголд хөрөнгө оруулах байх.
 
Өнөөдрийн бидэнд тулгараад байгаа энэ саад хүндрэл бэрхшээлийн цаад суурь нь ердөө л энэ.  Найдваргүй, хулхи монгол хүн.  Энэ хулхидах, голрох, хэлсэн ярьснаасаа буцдаг зан сүүлдээ улс үндэстний тусгаар тогтнолд нөлөөлөхүйц болж дээ.  Тусгаар тогтнол гэдэг бусдад хүлээн зөвшөөрөгдөхийг л хэлдэг юм.  Тэрнээс зарласнаар ч болчихдоггүй эд.  Бид бусдад битгий хэл үндэстэн дотроо хүлээн зөвшөөрөлцөж, итгэлцэхэд бэрх болж дээ. 

бичсэн: dadido | төрөл: 2015-10-21 өдөр 02:40
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (1) | Сэтгэгдэл бичих

Салхи

 Блогтоо салхи оруулаагүй нилээд уджээ.  Уг нь баахан юм бичдэг юм.  Тэгснээ би хэн ч билээ юу ч билээ гэж бодох юм уу эсвэл дандаа нэг шүүмжилсэн аястай биччихсэн байдаг болохоор эргээд арилгачихдаг.
...Тэгж байгаад блогоо нэг уншвал их л сонин байна байх.  Атар зандан наснаас гучин насны босго хүртэл юу юу бодож, бичиж, мөрөөдөж, харамсаж, ухаажиж явснаа нэг уншвал бас л сонин байх.  Нэг их урт биш ч гэсэн улаан, ногоон, шар гэрэл дундуур гарсаар л.   Сүүлийн хоёр жил магадгүй маш их өөрчлөлтийн жил байлаа.  Яг л хувьсгал гэсэн үг.  Хувьсгалын шуурганд өөрөө ч нилээд зүдрэв.  Гэхдээ энэ бүхэн хүмүүний амьдралын магадгүй туулж өнгөрүүлэх ёстой нэг мөчлөг л байх даа.  Ер нь ч тийм биз.  "БИ" гэдэг төлөөний үгэнд хариулсаар л явна.  Гэхдээ амжилт ч бас муугүй.  Нэг мэдсэн тайлан тавьж байгаа хүн шиг л бичиж.  Яах вэ дээ өөр юуны талаар бичнэ гэж.  Улс төр, сексийн талаар та нар хангалттай л уншиж байгаа.  Зарим нь бүр уйдаж байгаа байх.   Бас уйдаагүй ч байж мэднэ.  Би таашгүй л дээ.    


бичсэн: dadido | төрөл: 2015-10-10 өдөр 12:18
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (0) | Сэтгэгдэл бичих

Улаанбаатарынхан бүгд ууртай.  Ажил нь овоорсон, ихэнх бизнес бартер.  Хогтой, бохир, цөөхөн хэдэн газраас бусад нь тохь муутай.  Хүн бүрийн сэтгэлд ирэх хаврыг хүлээсэн бодлууд.  Өвөл мөн ч урт.  Хаашаа л очно очер дугаар.  Нэг л тийм баргар.  Зурагт асаахаар шүүх хурал.  Өдөр болгон бөмбөг дэлбэрдэг Багдадын хажууд ч шамбалын орон байх.  
Гадаад явж галуу шувууны мах идэж үзээгүй хүн л дээ.  Хүн ам их төвлөрөхөөрөө ийм болдог юм уу даа ер нь.  Ямар сайндаа Jay z Нью Йоркийг ширэнгэ гэж дуулж байхав.  Улаанбаатар ч бас ялгаагүй юм.  Татарын Заяа "Миний сэтгэл өвдөнө, Улаанбаатар өвтгөнө" билүү дээ нэг дуулж байсан.  Аймаг, сумын төв, жижиг суурин газруудад очихоор нэг л сайхан болдог.  Би лав тэгдэг. Зун болохоор ямар нэг аргаар хөдөө явахыг тэмүүлдэг, хүсдэгийн шалтгаан энэ биз.  Улс төрч, урлаг соёлынхон, бизнесийнхэн морь мал сонирхож явдагыг дан ганц баянаараа өрсөлдсөн, дүр исгэсэн гэдгээр тайлбарлаж боломгүй юм билээ бас.  Адуу тургилж, хонь ямаа майлж, үнээ мөөрөхийг сонсох бас л өөр байдаг бололтой.  Уудам нутагтаа тэнүүн амьдарч ирсэн монголчуудад хот газар гэдэг наанаа сайхан ч цаанаа бас л хэцүү бололтой.  Үеэл ах маань хадланд баяртай нь аргагүй явдагыг одоо л ойлгох юм.  

бичсэн: dadido | төрөл: 2015-9-22 өдөр 03:56
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (0) | Сэтгэгдэл бичих

Эргэцүүлэл

Хэдэн жил дотроо эргэцүүлж бодож явж байсан боловч арай ч тийм биш байлгүй дээ гэж найдаж, итгэдэг байлаа.  Гэтэл байдал яг эсрэгээрээ байдаг болж.  Яг үнэндээ манай улс нэг томдсон хувцасандаа түүртсэн улс л болж дээ гэж дүгнэхээр.  Одоо ч учир нь үл ойлгогдохоор ертөнц болж дээ бараг.
 Анх оюутан байхад 2006, 2007 онд яам хоорондын хамтран ажиллах санамж бичигт сайд нар нь гарын үсэг зурцгааж зурагт, радиогоор нэвтрүүлж байлаа.  Төр гэдэг нэг захиргаатай газар захирагддаг байж ийм юм байж болдог л юм байх даа гэж бодож байлаа.  Гэтэл энэ жил Үндсэн хуулийн цэц Шүүхийн ерөнхий зөвлөл хоёр нь хоорондоо сайн, муу үгтэй бичиг цаас шидэлцээд эхэллээ.  Шударга Өрсөлдөөн Хэрэглэгчийн төлөө газрын дарга нь Захиргааны хэргийн шүүгч нарыг бүгдийг нь нэр устай нь бас муулж л байсан.  Бас л байдаг юм байхдаа гэж бодоод өнгөрсөн.  Өнгөрсөн жилүүдэд Улсын Ерөнхий прокурорын газар, Хууль зүйн яам хоёр хоорондоо шүүхдэлцэж байсан тухай дууллаа.  Төрийн албанаас үндэслэлгүй халагдсан хүмүүсийн нөхөн төлбөрт нийт 300 орчим сая төгрөгийг /сайн санахгүй байна/ төсвөөс гаргах болсон гэдэг. 
Нутгийн өөрөө удирдах байгууллага буюу ИТХ.  Өнгөрсөн сард санагдаж байна. Говийн нэг аймгийн ИТХ ийн сонгууль сая явагдаж дууссан.  Зарим аймгуудын засаг дарга нар хэдэн ч удаа огцров.
Бид Монгол гэдэг нэг айлаар овоглож төр гэдэг ганц эцгээр тэжээлгэдэг боловч байдал нэг иймэрхүү.  

бичсэн: dadido | төрөл: 2015-5-9 өдөр 01:03
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (0) | Сэтгэгдэл бичих

Эх оронч Дадидо

Эх оронч үзэл гэж чухам юу юм бэ бүү мэд.  Ярьвал төгсөшгүй юм болно.  Би лав хувьдаа өөрийгөө эх оронч гэж бодоод байгаашд.  Наадам болохоор алтан соёмбот төрийн далбаагаа мандуулж салхи татуулан давхих төмөр хүлэг байтугай дугуй ч байхгүй.  Цагаан сараар өмсөх дээл энэ тэр байхгүй ээ байхгүй.  Ер нь ядуу л даа.  Ш.Гүрбазар гуайн "Би монголоороо гоёдог" шүлэгт гардаг эдийн болон эдийн бус зүйлсээс зарим зүйл нь айхавтар дутаад байна.  Намрын дунд сарын 17 нд гоёх амрагын харц нь ч надад байхгүй гээд боддоо.  Гэтэл 29 дөхөж байдаг.  Ямар вэ дээ.  Хорвоо чи нээрээ...За за одоо хадуурах гэж байна.    
Гэхдээ би өдөр болгон л монголоороо гоёдог.  Үүгээрээ ч бас бахархаж явдаг.  Цайны хоёр гурван цамц, хоёр гадуур хүрэм минь дандаа л made in mongolia.  Оймснууд мэдээж янмал.  Алдчихсан л болохоос могул сонор гар утсыг үнэнчээр хэрэглэж явсаан.  Гэсэнч гэсэн монгол хүн утсыг минь хэрэглэж байгаа гэдэгт итгэж байгаа.  Яг мартах гэж байна.  Хэрэглэж байгаа хүнд бор цүнх маань бас л нүнжигтэй шүү/маадэ ин монголиа/.  Түлхүүрийн гэр, түрийвч гээд явбал байнаа байна.  Ингэхээр хэн намайг монголоороо гоёогүй гэхийн аайн.  
Хэдэн жилийн өмнө садангийн ах, эгч хоёр маань 00 цаасны үйлдвэр байгуулж, борлуулах гэж нилээд зүтгэл болж байсныг мэднэ.  Яагаад ч юм дэлгүүрт 00 цаас авах гээд орохоор монголын цаас руу л гар явдаг.  Тэр хоёр шиг минь олон монгол хүн үүний ард байгаа гэж бодогдоод байдаг юм.  Хүнс бол мэдээж.  KFC энэ тэрээс илүүтэй сүүлийн 6 жил фэн нь болоод байгаа багшийн дээдийн "Өгөөж" цайны газар луу л алхана шүү дээ.  Лав л гал тогоонд нь 5 монгол бүсгүй ажилладаг юм билээ.  Орлого нь АНУ руу шилждэггүй байх гэж боджийнэ.  Яааг одоо ширээн доор монголд үйлдвэрлэсэн принтерын хор хэвтэж байна.   
За би нэг иймэрхүү л хүн



бичсэн: dadido | төрөл: 2014-12-11 өдөр 05:28
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (1) | Сэтгэгдэл бичих

Нялцгай биет.

Би яг одоо нялцгай болчихож.  Үхэл зовлон, өлсгөлөн тохиолдсонгүй.  Тэгээд яагаад нялцганаад байгаа юм бэ.  Дашдоржоо чи хаана байгаа юм бэ.  Чиний харц чинь үхээнц болж.  Инээд чинь хуурамч болж.  Чи өөртөө итгэлгүй болчихсон байна.  Чамд ташуур хэрэгтэй юм байгаа юм байна л даа.  Чи одоо больж үз.  Маргааш өглөөнөөс өөртөө шаардлага тавь залуу минь.  Чамд хүмүүс ямар их саад учруулж байвч тэр бол юу ч биш. Чи түүхэнд дуртай.  Тэр түүхэнд гарч байсан хүмүүс чинь өөрийгөө ялсан хүмүүс л байдаг юм.  Түүх хатуу, чанга хүмүүсийн намтар байдаг юм шүү.  Чи тэгээд юуг нь дурлаж уншдаг юм бэ.  Хов сонсож байгаа чавганц шиг уншдаг юм уу.    

бичсэн: dadido | төрөл: 2014-9-12 өдөр 09:02
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (0) | Сэтгэгдэл бичих

Юу болох бол

Өнөөдөр 2014 оны 5-р сарын 27 ны өдөр.  Яг энэ цаг үеийн үйл явдлыг харвал энэ бүх зүйл нэг том зүйлийн дохио болж байх шиг.  Юу вэ.  Монгол Улсын Үндсэн хуульд өөрчлөлт орж ерөнхийлөгчийн засаглалтай болно.  Яагаад гэж үү.  Энэ талаар сэтгэдэг нэг нь бичсэн байсан л даа "Бид дарангуйлагчтай болно" гэж.  Гадаадад эдийн засгийн хямрал юу ч болоогүй байхад яагаад манайд гэнэт болов.  Энэ бол зүгээр л бэлтгэл.  Парламентын засаглалын бузар булайг 20 жил тэвчлээ.  Одоо болоо гүйцээ.  Бүтэхгүй байгаа бүх зүйл үүнтэй холбоотой.  Тэнд сууж байгаа 76 бүр өөр өөрийн маш том амбицтай.  Намынхаа үгэнд ордог гишүүн гэж байх аа боллоо.  Жишээ ярьвал зөндөө л байна.  Гишүүн болгон хувийн тоглолт хийж байна.  Багийн тоглолт байхаа боллоо.  Хүчний байгууллага эзэндээ захирагдахаа нэгэнт болив.  Тэмүжиний асуудал үүний тод жишээ.  Нэг өглөө босоход хуулийн байгууллагынхан нэгдээд төрийн эргэлт хийхийг ч үгүйсгэхгүй.  Байдал ийм л хэврэг болсон.  Эдийн засгийн хямрал ийм үед тэсрэх бөмбөг л гэсэн үг.  Олон нийтийн сэтгэхүйг бэлтгэх маш том бэлтгэл ажил.  Тэр цагт хүний эрх хэрхэн хангагдахыг ёстой мэдэхгүй юм.  
АТГ энэ бол үндсэндээ ерөнхийлөгчийн тагнуулын газар.  Ерөнхийлөгчид ЗХЖШ-ын Цэргийн тагнуулын газар гэж бас бий.  Ганцхан ТЕГ л тусдаа байна.  Шууд харъяалалд нь алга байна. Гэхдээ тэргүүн дэд дарга нь ерөнхийлөгчийн хүн.  Саяхан Прокурорын мөрдөнг татан буулгалаа.  Хэсэг хугацаанд саармагжуулах хэрэгтэй байсан.      

бичсэн: dadido | төрөл: 2014-5-27 өдөр 10:13
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (0) | Сэтгэгдэл бичих

Чиний тухай

Яагаад ч юм бэ би... .  За за зүгээр л Би ер нь бусдаас өвөрмөц байхыг битүүхэндээ хүсдэг.  Хүн болгон Приусыг сонирхдог бол би УАЗ 469 сонирхдог.  Хүн болгон орон сууц сонирхдог бол би хашаа байшин сонирхдог.  Хүн болгон баяжихийг хүсдэг бол би сэтгэл санаа тайван байвал баян байна гэж боддог.  Би форм болсон нэг хэвийн гэрийн тавилгыг биш үндэсний, орчин үе, дунд үе гурвын хосолсон гэрийн тохижилтийг илүүд үздэг.  Энэ бол миний л мэдрэмж. 
ХҮн болгон өөрийн мэдрэмж, таашаал, хүсэл тэмүүлэлтэй.  Даан ч бид цөөн төрлийн хэдхэн зүйлд өөрийн эрхгүй татагдчихдаг.  Магадгүй халаасан дахь мөнгөнөөс ч болдог байх.  Эсхүл хойш тавьдаг.  Хэзээ ч юм нэг өдөр биелэгдэнэ.  Гэтэл нэг л мэдэхэд тухайн зүйлээ амтлаагүй байж л уйдаад эхэлдэг.  За би яг л тийм болчихоод байх шиг байна. 
Сайхан шүүслэг стейк-давтаж шарсан мах идэхиймсэн, идэмхиймсэн, идэх юмсан, идэх үү яах уу, за зө мах идэж үзээгүй биш.  Яг ийм байдалд яагаад хүрэх болов.  
1.  Аливаа зүйлийг сөрөг байдлаар хүлээж авчихдаг болчихсон.  Хөөрхөн, гоё хүүхэн байна -" За за энэ ч мөнгөний төлөө өвгөнтэй ч унтана биз"
2.  Даварцан бодол.  Энэ хөөрхөн хүүхэн, гоё хүүхэн надад сайн.  "За тэгсэн ч гэсэн  үүнээс ч гоё бүсгүй таарах юм бил үү"
3.  Харамч. 
Хамгийн сүүлд жилээс жилд илүү ашиг харсан болоод байгаа.  Үүнийг хийснээрээ надад ямар ашигтай вэ.  Үр ашиг нь урт хугацааных уу, 30 минутынх уу.  
Энэ бүгд цаашид юунд хүргэх вэ ХАРАМСАЛ.   


бичсэн: dadido | төрөл: 2014-5-26 өдөр 02:30
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (0) | Сэтгэгдэл бичих

Бодол

Ажлаас гараад яг 4 сар болох нь.  Эргэж ороход нээлттэй ч амьдралын шинэ хэв маяг,  боловсрол чадвар, хувийн амьдралдаа санаа тавих цаг болчихож.  Сүүлийн хэдэн жил тухайн салбараараа л дагнасан мэдлэгээр ажиллаж байсан маань намайг нийгэмд хөрвөх чадваргүй болгожээ.  Гучин тав, дөч хүрсэн хойноо ийм байдалд орсноос ганц бие залуу байгаа дээрээ энэ эрсдлийг хийсэн нь дээр гэж үзсэн.  Амьдрал үргэлж алдаа байсангүй.  Юутай ч  хөдөлмөрийнхөө хүчинд өнөөдөр сайхан хашаа байшинтай боллоо.  Бүр хүссэж байсан газартаа.  Энэ хаврын хийсэн ганц ажил нь хашаа байшин үзэж явах байлаа. 
Өдрийг ихэнхдээ өөртөө зарцуулж байгаа учраас өөртэйгөө л есөн шидийг эргэцүүлэх юм.  Ноднин асар их сэтгэлийн дарамтанд байсан маань надад үнэхээр их сөрөг нөлөөлсөн.  Сүүлдээ сэтгэлийн тогтворгүй байдалд хүргэж эмнэлэгт хэвтсэн.  Гэхдээ би түүнийгээ давах гээд тэмцэж л байна. Биеийн тамир гэдэг ямар агуу юм бэ гэдгийг сая л мэдрэх шив дээ.  Хүн туулсан хойноо л бусдыг ойлгодог бололтой.  Урьд нь йог, бясалгалд явагчдыг балай юм гэж төсөөлдөг байлаа.  Гэтэл хүний амьдралд үнэхээр хэрэгтэй юм билээ.  Тэгж байгаад явна даа. 
Өнөөдөр надад цалин мөнгө алга.  Ээжээс гуйгаад л явж байна.  Гэлээ гээд одоо яалтай амьдрал ийм л юм чинь.  Би өөрийгөө зөвтгөхгүй ээ.  Надад зөндөө олон боломж байсан.  ОДОО Ч БАЙГАА.
За даа тэгээд хамгийн сайхан зүйл чинь сэтгэлийн амар амгалан л юм шив дээ.  Өгссөн ч уруудсан ч нэг л зан сэтгэл хандлагаараа байна гэдэг сайхан юм байдаг бололтой.  Би яах юм бүү мэд.
Санаснаар биш дээ хорвоо...гэдэг дууг л аймаар ойлгох юм даа. 
              


бичсэн: dadido | төрөл: 2014-5-25 өдөр 01:06
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (0) | Сэтгэгдэл бичих

Блог маань 6 нас хүрчихэж. Бичиж завдахгүй явсаар нэг мэдэхэд сар өнгөрчиж. Энэ 6 жилд юу эсэхийг бичихэв дээ. Сүүл рүүгээ блог руугаа зөвхөн бухимдалаа бичих гэж бичиж байгаа юм шиг санагдаад бичихээ байсан. Би өөрөө төгс биш. Хорвоо ч төгс биш. Дасан зохицож амьдарна уу гэхээс өөр яалтай билээ. Хэдэн жилийн өмнө админтай мэдээний блогын талаар санал солилцож байсан боловч яг бэлэн болоход нь би бараг хувьдаа ганц ч мэдээ хийгээгүй.  Энэ жил юутай ч юм хийнэ дээ.
За ингээд блогынхондоо 2014 он, Модон морин жилийн мэнд хүргэе.  Сэтгэл санаа, оюун бодол чинь саруул байг. 


бичсэн: dadido | төрөл: 2014-2-3 өдөр 07:47
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (0) | Сэтгэгдэл бичих

Одоогоос 11 жилийн өмнө 2002 онд "Нэг Ертөнц" ТББ, НҮБ-ийн хамтран зохион байгуулсан "Мини-НҮБ" хүүхдийн чуулга хуралдаанд ах дүү нарын дэмжлэгтэйгээр оролцсон билээ.  Би тэр үед БНХАУ-ыг төлөөлж байсан.  Хуралдаанд ямар асуудал барьж орохоо мэдэхгүй байдаг.  Хятадын талаар мэдэх юм үнэндээ байхгүй.  Хятад хэлний орчуулагч ахаасаа хэдэн ном аваад уншаад л байдаг. Тэр үед ерөнхий сайд асан М.Энхсайхан гуайн эрхлэн гаргадаг "Mongol times" гэдэг сайхан сонин хэвлэгддэг байлаа.  Энэ сонин надад маш их хэрэг болсон сон.  Нэг өдөр ээж тэр сониныг барьчихсан "Чиний сэдэв чинь энэ л байна даа" гэж бариад ороод ирлээ.  Нийтлэлийн гарчиг нь "БНХАУ-ын баруун бүсийг хөгжүүлэх төлөвлөгөө".  Би ч энэ нийтлэлийг ашиглаж амжилттай оролцсон гэжбоддог.  Хятадын энэ бодлого-хөтөлбөр нь ч амжилттай хэрэгжсэн юм даа.    
     Энэ цаг үед ОХУ "Алс дорнодыг хөгжүүлэх хөтөлбөр"-өө зарлалаа.  Тэд биднийг бодвол хөтөлбөрөө зарласан л бол хийж чаддаг хүмүүс.  Хоёр хөрш маань манай улсад таатай боломжийг би болгож байна.  Гэвч бид ашиглаж чадахгүй л байгаад байдаг.  Хятадын баруун бүсийн хөгжлийг бид ашиглаж чадсан уу гэвэл үгүй.  Одоо хоёр дахь боломжийг ОХУ олгож байна.  Монголчууд бидний хувьд маш ашигтай л нөхцөл.  Миний бичлэгийг уншаад хүмүүс юун хэнхэг гэх байх.  Би хэнхэг л дээ.  Гэхдээ тэнэг улс төрчид, харалган төр, чадваргүй төрийн албан хаагчид яаж миний амьдралд гай болдгыг биеэрээ мэдрээд сууж байна.                                                                       

бичсэн: dadido | төрөл: 2013-12-26 өдөр 11:12
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (1) | Сэтгэгдэл бичих

Гэрээсээ гараагүй бамбарууд

Хүн тодорхой цаг хугацаа нь болохоор хүссэн хүсээгүй гэрээсээ гарах ёстой ажээ.  Ямар сайндаа л монголчууд 18 нас хүрэхээр нь хүүгээ ч бай охиноо ч бай хүнтэй суулгаад тусад нь гаргадаг нь бас л нэг ухаан гэлтэй.  Хаа холын өрнөдийнхөн хүүхдээ 18 нас хүрэхээр нь хөөдөг гэнэ гээд л манайхан хатуу сэтгэлийг нь гайхан шагширдаг.  Дэргэдэхээ анзаардаггүй монгол зангаар анзаарч сөхөөгүй  юм уу даа. Юутай ч бидний өвөг дээдэс тийм л уламжлалтай байж.  Хөдөө орон нутагаас 27 нас хүрсэн, нөхөрт гарч, эхнэр аваагүй хүнийг олоход хэцүү.  Өнгөрсөн зууны 50 оны эхнээс Улаанбаатар хот маань өргөжин тэлж "хотын хүүхэд" "Улаанбаатарынх" гэдэг нэр томъёо монгол хэлэнд түлхүү орж ирдэг байжээ.  Угтаа "хүрээ хүүхэн" ,"хүрээнийхэн" гэдэг байсан авч хоёр иргэншлийн ялгаа заагийг ард түмэн нэрлэдэг байсан мэт.  "Нийслэл хүү" гэдэг киноны нэр ч бас л утгатай байжээ.  Энэ тухай дараа тайлбарламой.  Иргэншиж хөгжсөн шинэ хотынхон маань паартай байшин, паалантай жорлон, хананаас нь ус гоождог өргөөнд орсон нь нүүдэлчин амьдралын хэв маяг, уламжлалыг шал өөр болгоод зогссонгүй монголчуудын амьдралын бүхий л хэв маягыг өөрчлөх эхлэл нь байсныг яахин төсөөлөх билээ.
     Таван ханатай гэр төхөөрөөд бод, богоосоо таслаж, эргэнэгийг нь охиндоо өгөөд тусад нь айл болгохоос хот газрын "тусдаа гаралт" хамаагүй их хөрөнгө шаарддаг ажээ.  Энэ бүгдийн үр дүнд 18 нас хүрээд өрх тусгаарлаагүй залуус мэр сэр байсаар л байна.  Уншигч эрхэм танд магадгүй өөр шалтгаан бий гэж бодогдож юун магад.  Эд хөрөнгийн дарамт гэхээс илүү эцэг, эхийн бэлэн хоолон дээр байх дуртай хэсэг ч бас бийг нуух юун.  Энэ хэсэг хүмүүсийг би гэрээсээ гараагүй бамбарууд гэж дуудах дуртай.  Тэр бамбаруудын нэг нь би.  Хэзээ бар, арслан болох нь мэдэгдэхгүй ийм хүмүүсийн тоо өдрөөс өдөрт өргөжиж тэлсээр юунд хүргэхийг бид үл мэднэ.  Ажил орлоготой, байр сууц, хэрэглээнийхээ хэдэн төгрөгийг олчихдог байлаа ч эцэг эхийн бэлэн хоолноосоо тэд салах тун дургүй.  Эцэг эх нь ч бас дургүй ажээ.  Гэр бүл болж байж өрх тусгаарладаг гэдэг ойлголтыг эвдэх цаг нэгэнт болж.  Гуч хүртлээ тусдаа амьдраагүй хүү, охин чинь амьдралын жижигхэн чулууг уулын дайтай төсөөлдөг болтлоо эргээд  нялхарч байна даа эцэг, эх минь.     


бичсэн: dadido | төрөл: 2013-10-5 өдөр 08:39
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (2) | Сэтгэгдэл бичих

солиорол

Дурлаж, хайрлаж, хайрлуулж үзэх юмсан.  Даан ч надаас хол юм даа.  Ажил, амьдрал гэж нухлагдсаар байтал нэг л болж өгдөггүй.  Хорвоод хүн болгонд хувь заяа өөрөөр заяасан бололтой.  Анх эхээс төрөхдөө ах, эгч, дүү, бас аав гэж хүн хажууд байсангүй.  Нэг л тийм чив чимээгүй орчин байж дээ.  Хүүхэд байсан тулдаа л мэдрэлгүй өнгөрөөсөн юм уу даа.  Цаг явахын хирээр ганцаардлыг их мэдрэх юм даа.  Эгчдээ, ахдаа загнуулж байгаа үеийнхнийгээ харахад үнэндээ атаархмаар л байдаг.  Ахындаа очлоо, эгчийндээ очлоо, ахын хүүхэд, эгчийн хүүхэд гээд авч яваа нь ямар их аз жаргалтай харагддаг гээч.  Бас томрох дүүтэй байна гэдэг ямар ч сайхан юм бэ дээ.  Амьдрал дандаа өөрчлөгдөж байдаг болохоор унах, босох, гутрах, тусламж хүсэх үе ирэх л юм даа.  Тэр болгон л дотор хүнтэйгэээ ярих юм даа.  Ядаж байхад 27 хүрэхэд хайраа олоогүй л байдаг.  Хаашаа ч юм.  Амьдрал минь үнэндээ ямар ч сонирхолгүй амтгүй байна.  Бүх зүйлийг орхиод  нэг тийшээ алга болмоор.  Гар утсаа салгаад, ганцхан нэт л байхад болно.  Дээрээс нь би ажилдаа үнэндээ сонирхолгүй.  Мөнгөнд дуртайдаа л хийж байгаа байх.  Бодохнээ бараг хөдөлмөрийн хөлсний доод хэмжээгээр ч гэсэн цалинжаад хариуцлага багатай ажил хийх нь амар ч юм шиг.  Мөнгө тэр болгон аз жаргал авчирдаггүй л юм байна.  Даан ч миний энэ бодлыг тэнэг хүний л бодол гэж бодох байхдаа.  Нэг хэсэг их гутардаг байсан.  Одоо бол бүр гөлийж байна дөө.  Сүүлдээ бүр би чинь сэтгэл мэдрэлийн юмтай биш байгаа гэж бодох боллоо.  Амьдрал одоо ямар ч амт алга, өнгө алга, үнэр алга.  Би яах ёстой юм бэ.  Энэ чигээрээ бол би тэсэхгүй.   Галзуу хүний өдрийн тэмдэглэлийг уншсанд баярлалаа.


бичсэн: dadido | төрөл: 2013-8-22 өдөр 11:39
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (7) | Сэтгэгдэл бичих

Уналт

Анх удаа сэтгэл санаагаар ингэж их давхар цохилт авсан үе надад байсан юм болов уу.  Дурлал маань үгүй гэдэг үгээр төгсөж, худалдан авах байсан үл хөдлөх бас л бүтэлгүйтэж, дээрээс мөнгөний асуудалд унангаа алдаад, дээрээс нь цуглуулсан хэдэн цаас маань энэ балай эдийн засгаас болж үнэгүйдэх вий гэж ямар их айваа.  Ямар их найдсан байсан юм бэ бүү мэд.  Бүр турчихсан байсан гээд л бодчих.  Одоо бол нэг л урвагар болчихсон байна лээ.  Уг нь ч юу ч алдаагүй мөртлөө мөрөөдлөө алдсанд л учир байж дээ.  Ай хайр дурлал би чамайг хүлээгээд л. 

бичсэн: dadido | төрөл: 2013-8-5 өдөр 09:55
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (2) | Сэтгэгдэл бичих

Донж

Аливаа юманд мораль, этик, соёл гэсэн юм байдаг.  Яг нарийн тайлбарлаж чадахгүй.  Заримдаа хэзээ ч нэг аятайхан донжтой хувцасладаг хүмүүс байдаг шүү дээ.  Эсхүл бөөн үнэтэй хувцас өмсдөг мөртөө нэг л болж өгдөггүй хүмүүс ч бас бий.  Орчноо болон өөрийгөө мэдэрч хувцаслах их боловсрол юм уу даа.  Өөрийнхөөрөө хувцаслах гээд байгаа бол яг тэгж хувцасладаг хүмүүс нь зураач нар чөлөөт уран бүтээлч нар санагддаг.  Хип хопчин гэхээр өргөн өмд, цамц, сокс малгай биш гэдгийг Quiza-Батцэнгэл тодоос тод харуулдаг.  Дуучин гитарчин гэхээр заавал этгээд байх албагүйг А-sound ийнхан тодоос тод харуулдаг.  Дуу, хөгжим нь ямар гайхалтай билээ.  Бацаан байхад коби, шарк, найк, жордан пүүзнүүд гараад л тэрийг л өмсөөгүй бол хүн биш хүүхэд биш юм шиг санагддаг үе байж билээ.  Одоо бодоход хүнд нэг тийм үе байдаг болтой.  Хөөрхий ээжийгээ зовоож л байж дээ.    Одоо гадуур яг адилхан өндөр өсгийт өмссөн охидуудыг харахаар бодогддог юм.  Эмэгтэй хүн өндөр өсгийт, бариу палааж, өвдгөө давсан банзал өмсөхөөр л гоё харагддаг гэж хүүхнүүд боддог бололтой.  Хаана тэгж хувцасласнаасаа шалтгаалж л надад гоё харагдана.  Ажлын байран дээрээ нээх өндөр өсгийт өмсөж, өвдгөө давж, хөхөө гаргасан палаажтай хүүхэн нэг их гоё харагддаггүй л юм.  Шөнийн клубт тэгж харагдвал шууд л хайлна л даа.  Дээр нэг алхаж явсан чинь улаан майга хүүхэн өндөр өсгийт өмсөөд...Дээр үсээ ардаа боосон хүүхэн ямар гоё харагдав аа                                                                                                                                                                              

бичсэн: dadido | төрөл: 2013-7-24 өдөр 10:36
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (0) | Сэтгэгдэл бичих

Байлдаантай ном

2013.07.24.  Өнөөдөр номын дэлгүүрт орж баахан ном үзэв. Би ч голдуу л цэрэг дайнтай ном унших дуртай байдаг юм.  Нэг барьвал бүр салахгүй.  Дэлхийн 2-р дайны талаар бас их уншдаг.  Дээрээс нь орчин үеийн байлдааны үйл ажиллагааны талаарх дүгнэлтүүд бас их сонирхолтой байдаг.  Ямар арга тактик, техник шалгарсан гээд л.  Дайн өөрөө асуудлыг шийдэх хамгийн муу хувыбилбар боловч тасрахгүй нь тодорхой.  Уншаад суухад бидний хэрэглэж байгаа гар утаснаас авахуулаад аялалын гутал хүртэл анхны зориулалт нь цэргийнх байсан болов уу гэж бодогддог.  Яг нотлочихож чадахгүй байна л даа.  Хөдөлмөр хамгааллын зарим дүрмүүд ч ялгаагүй.  За сэдэв рүүгээ эргэн оръё.  Виктор Суворовын "Гитлер яагаад ялагдав" гэдэг номыг барьсан чинь 20 минут зогсоогоороо уншсан байх юм.  Гол нь дүгнэлтүүд нь сонирхолтой байлаа л даа.  Орчин үед ч ямар ч юм болсон араас нь заавал дүгнэлт гаргадаг нь ёс болсон юм даг уу.  Багадаа Г.К.Жуковын "Дурдатгал бодол"-ын уншиж л байсан.  Гэхдээ надад яагаад ч юм тийм том жанжнаас гарсан гэхэд "амт муутай" болсон санагддаг.  Цаг үеийн хавчлага, шахалт орсон ч байх.  Гэхдээ тэр хүнээс дутуу л юм бичүүлж авсан санагддаг.  Номыг нь уншаад байхад "буучийн 52-р дивизийг фронтын баруун жигүүрт байрлуулаад хүчийг нь зузаатгасан" гэсэн өгүүлбэр их л тааралддаг.  Зүгээр л албаны хуурай өгүүлбэр санагдаад байдаг юм.  Эсрэг талын Гудерианы "Цэрэг эрийн дурьдатгал"  гэсэн утгатай номыг нь олж уншвал бас л өөрөөр эрэгцүүлнэ биз.  За би ямар цэргийн түүх судлаач биш дээ.  Гэхдээ хар багаасаа дайнтай кино үзэж өссөн маань л ийм болгочихож.   Оюутан байхад сургуулийнхаа новшийг ухаж байтал 1991 оны БХЯ-ны "Соёмбо" сэтгүүл гарч ирдэг юм.  Түүн дээр "Афганистаны дайны сургамж" нэртэй цэргийн шинжээчийн өгүүлэл байдаг юм.  Уншаад орой нь гэртээ ирсэн чинь "9-р рот" гэдэг кино гараад яг л тэр өгүүллийг амьдруулсан мэт санагдсан.  Спецназ буюу тусгай томилгоот цэрэг, агаарын десантын цэрэг, 5.45мм АК бууны тухай гээд яг бичигдсэн байж билээ.  Даан ч цэргийн салбарын олон хүнээс асуухаар тэр талаар маруухан мэдлэгтэй байгаад нь гайхдаг л юм.  За би гэдэг хүн ийм л цэрэг дайны юмыг уншиж өссөн дөө.  Сүүлд Орос-Гүржийн дайны талаар манай мэргэжилтнүүдийн гаргасан дүгнэлт бас л мундаг байна лээ.   Энэ блогыг хөтөлдөг цэргээр "өвчилсөн" залуу байдаг юм.  Хүсвэл та бүхэн орж сонирхоорой.  Арван жилийн хүүхэд байхдаа ингэж хөтөлж байсан гэхээр бахархмаар л байдаг юм.http://armedforces.blog.gogo.mn/read/entry30680

бичсэн: dadido | төрөл: 2013-7-24 өдөр 10:02
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (1) | Сэтгэгдэл бичих

Бодрол

Би бол хулчгар залуу.  Урьд нь ч тийм байсан одоо ч тийм байна. Ирээдүйд ч тийм байна.  Сүүлийн саруудад 27 нас хүртэл юу амжуулсан юм бэ гэж бодохоор олигтой зүйл бараг алга.  Халтар хэдэн цаасны хойноос хий хоосон , маргааш нь мартагдах амьдралыг сонгосон доо одоо ч хүртэл харамсах юм даа.  Хүсэл мөрөөдөл, зорилго ч юу ч үгүй болж дээ.  Үнэндээ би хэн ч биш одоо.  Ийм байдал руу түлхсэн хүмүүсийг бодохоор залуу насаа, хүсэл мөрөөдлөө, эрүүл мэндээ нэхмээр ч юм шиг.  Надад өнөөдөр бахархал, омогшил, бардамнал алга.  Байгаа юм нь хоосон сэтгэл.  Байнга л сэтгэлзүйн зөрчилд орох юм даа.  Юу ч болоод байгаа юм бэ дээ.  Өөрийгөө би ойлгож л байна.  Энэ зуныг өнгөрөөгөөд бүх зүйлд цэг тавихаар шийдэж байна. Дахиж би хэзээ ч тэр хаалгаар орохгүй.  Бүр хэзээ ч.  
Миний энэ туулсан замыг хэн нэг нь яг л туулж байна.  Тэр одоохондоо мэдэхгүй байна.  Яахав дээ амьдрал чамд харуулна даа.  Таван жилийн дараа чи хэн ч биш, юу ч чадахгүй хүн л үлдэнэ.  Тэр цагт миний үг толгойд чинь харван орно.  Өнөөдрийн амжилт маргааш хов хоосон.  

бичсэн: dadido | төрөл: 2013-7-6 өдөр 07:36
Холбоос | Мэйлээр илгээх | Сэтгэгдэл (1) | Сэтгэгдэл бичих


Танилцуулга

Зургийн цомог

Архив

idiomatic-dormant